خاموشی...

نگاههای تو بود که قلبم را زنده نگهداشته بود و دستهایتوبال های پروازم بود برق چشمهایم خاموش شد بالهایم شکست دستهایم رها شد و قلبم به گمانم یخ بسته..... .... ... و عشق تنهایی چه ها که نمیکند.... #فاطمه_کمائی پ.ن: یه جایی عشق که میشه همه زندگیت خودت از خودت کم میشی من برای این برقی که تو چشمام بود جنگیدم بخشیددم وایسادم تا عشق منو بسازه ولی ساخت و فروهم ریخت... آدم باید یه جایی واسه خودش نگهداره برای خودش تا وقتی افتاد و شکست و فروریخت و کسی نبود